Mijn visie op verslaving

Over mijn visie op verslaving als verborgen opportuniteit

Mijn visie op verslaving

Verslaving: een verborgen opportuniteit

Voor mij is verslaving in de kern één grote opportuniteit – een uitnodiging om op een andere, zinvollere manier te leren leven. Het geeft je de kans om elk facet van je leven stap voor stap tegen het licht te houden en te onderzoeken wat nog bij jou past. Verslavingsgevoelige mensen zijn vaak gevoelige zielen die vanuit grote diepte kunnen leven. Wanneer ze hun verslaving overwinnen en leren omgaan met die gevoeligheid, kan er een enorm potentieel vrijkomen om hun levenspad te realiseren.

Dit pad is niet altijd eenvoudig en zeker niet één en al rozengeur en maneschijn. Maar wie volhoudt en op de lange termijn kijkt, zal ontdekken dat zaken die onmogelijk leken, wél haalbaar worden. Wanneer je je opent voor de levensstroom, ophoudt te vechten tegen minder goede gevoelens, tegen depressie, eenzaamheid, en stopt met erkenning buiten jezelf te zoeken, ontstaat er ruimte voor echte verandering. Het leert je surfen op de golven van het leven, en dan wordt er écht veel mogelijk – ik zou het zelfs kleine wonderen durven noemen.

Mijn visie op verslaving

Meer veerkracht

Ik spreek niet over grootse daden, maar over het ontdekken van het grote in het kleine. Over het ongewone van het gewone.

Ik kan met eerlijkheid zeggen dat ik oprecht kan genieten van een mooie ochtend – of avondlucht, van tijd met mijn kinderen en geliefde te kunnen spenderen, om dankbaarheid werkelijk te kunnen voelen. Om diep te verbinden met de natuur en aan te komen in het échte, diepere leven. Het gaat voorbij voelen en denken, voorbij doen – het gaat eenvoudigweg om kunnen zijn, zonder meer.

Om vroeg op te staan wanneer de wereld nog slaapt, en via meditatie te ontwaken in je diepere bewustzijn. Om werkelijk gelukzaligheid te ervaren, diep geluk, happiness, joy, ja soms zelfs bliss.

Maar ook niet elke dag. Sommige dagen verlopen ook moeilijk of is er een tegenslag, maar ik veer veel sneller terug recht, laat me niet zo lang meedrijven op emotionele onrust, blijf minder lang met de pakken zitten.

Mijn visie op verslaving

Symptoombestrijding van trauma

Verslaving is slechts een symptoom van een diepere pijn. Het is een poging om iets te verdoven, en pas wanneer je nuchter wordt en dit volhoudt, kan die onderliggende pijn zich tonen. Daaronder schuilt vaak trauma – en dan denk ik niet alleen aan fysieke mishandeling of misbruik. Een afwezige vader, verlies van een dierbare, pesten op school, uitsluiting, scheiding, onveilige hechting of je nergens thuis voelen: het zijn allemaal traumatische ervaringen die verslavingsgevoelig gedrag kunnen triggeren.

Alleen inzetten op cognitieve therapie is onvoldoende. Zonder de dieperliggende thema’s aan te pakken, keert de verslaving terug of springt ze over naar ander verslavingsgedrag. Je stopt dan wel met drinken, maar wordt verslaafd aan werk, porno of seks.

Mijn visie op verslaving

Gezonde alternatieven

Daarom specialiseerde ik me ook in het aanpakken van deze dieperliggende thema’s – de wortel van de verslaving. In combinatie met ervaringsdeskundige gesprekken om achterdeurtjes te sluiten, en later breathwork en meditatie, vormt dit voor mij het geheime recept naar een nuchter en clean leven.

Stoppen met je verslaving creëert veel vrije tijd. Essentieel is dat je de verslaving vervangt door gezonde alternatieven: hobby’s, beweging, natuur, meditatie – wat maar bij jou past. Deze zoektocht is cruciaal voor een nieuw leven. Zonder deze puzzel te leggen, beland je snel weer in de cyclus van gebruik.

In deze zoektocht en verwerking kan ik een stukje meewandelen op je pad. Ik deel graag alles wat op mijn weg is gekomen, in de hoop je te inspireren. Mogelijk kun je bepaalde inzichten integreren, zodat ook jij het onmogelijke mogelijk kunt maken.

Make the impossible possible!